Gisteren kreeg het Oldenzaalse raadslid Yuri Ankoné door de burgermeester een verbod opgelegd om tijdens de raadsvergaderingen te twitteren, nadat een VVD raadslid hierom had verzocht. Dat is natuurlijk een vreemde zaak.
Twitter is weinig meer dan een middel voor (massa)communicatie, meestal met vrienden of de achterban. Soms met enkele 'luisteraars', soms ook met enkele honderden of duizenden. Zo volgen ruim 100.000 mensen de twitters die journalist Frits Wester tijdens de vergaderingen van de Tweede Kamer verstuurt en maken ook lokale journalisten dankbaar gebruik van hetzelfde medium tijdens de vergaderingen van lokale raden. En daarin ligt gelijk de eerste vraag; als journalisten wel mogen twitteren, waarom mogen raadslieden het dan niet? Dat is een vreemde ongelijkheid.
Twitters is ook weinig meer dan de vele honderden vormen van massa communicatie die Internet tegenwoordig vormt. Yuri Ankoné heeft een grote schare fans verzameld rond zijn Twitter-account, maar dat had natuurlijk net zo goed gekund rond een Hyves-, LinkedIn-, of Facebookaccount. En de moderne techniek kent natuurlijk veel meer mogelijkheden; was het niet KPN dat recent nog door domheid heeft meegewerkt aan de popularisering van WhatsApp? De vraag die dan opdoemt is natuurlijk; wat doet de burgermeester van Oldenzaal als een ander raadslid Facebook gaat gebruiken tijdens de raadsvergadering, gaat hij dan ook Facebook verbieden?
Volgens de berichten op Twitter baseerde het raadslid zich op een verbod tot gebruik van mobiele telefoons tijdens de vergadering. Daar heeft de man natuurlijk een punt; telefoneren tijdens het raadsoverleg verstoort de vergaderorde natuurlijk enorm. Dit verbod is begrijpelijk. De vraag is alleen; moet dit dan ook gelden voor stil gebruik van de mobiel, zoals sms-en? Ik kan me namelijk niet voorstellen dat er in de Oldenzaalse raad nooit eens een raadslid een sms verstuurd of ontvangt. En wat dan met al die andere elektronische middelen; met een laptop of iPad kun je net zo goed Twitteren zonder het verbod op gebruik van de mobiele telefoon te schenden.
Uiteindelijk zijn al deze middelen weinig meer dan de elektronische vervanging van het aloude briefje dat door een assistent wordt doorgegeven aan een raadslid, alleen nu iets laagdrempeliger. En naar die laagdrempeligheid is de politiek steeds op zoek.
Met een wantrouwige bril op zou je zelfs kunnen stellen dat het VVD raadslid een wig probeert de drijven tussen het raadslid en zijn achterban. Het is bekend dat Yuri Ankoné veel van zijn politiek succes heeft te danken aan het gebruik van social media op Internet. Met dit in gedachten mag de burgermeester zich wel eens heel erg achter de oren krabben; het twitterverbod kan dus leiden tot een ontwrichting van het level playingfield waarin politici opereren. En dus tot een destabilisering van het democratisch systeem. Ik ga er overigens maar even vanuit dat de Oldenzaalse raadsleden dat laatste niet voor ogen hadden toen Yuri Ankoné het elektronische zwijgen werd oplegd.
Al met al kun je maar tot één conclusie komen. Twitter is slecht een manier van communiceren met de achterban buiten de raadszaal, net zoals alle andere middelen die iedereen tot dienst staan. Als vrije communicatie met de achterban tijdens de raadsvergadering is geoorloofd, dan hoort Twitter daar ook toe. En als die vrije communicatie niet of slechts na afloop van de vergadering gewenst is, dan moet de raad dàt aangeven. Dan weten alle raadsleden en journalisten waar ze aan toe zijn.
Twitter, Facebook en andere Internet gadgets zijn onze wereld ingeslopen en zullen niet meer verdwijnen. Hooguit als ze worden vervangen door iets nog snellers. De geschiedenis leert dat dit soort innovaties altijd winnen, net zoals de telefoon dat 50 jaar geleden ook deed. Wellicht is het verstandig dat de raadsleden deze zomermaanden eens gaan nadenken over de rol van (massa)communicatie in het politiek debat en de wijze waarop politici daarin zelf vrij zijn om hun kanalen met de achterban te kiezen. Of vragen aan de buren in Enschede hoe Twitter daar deel ging uitmaken van (deel)raadsvergaderingen.
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
1 reacties:
Ik denk dat twitteren als je je in het midden bevind van de politieke arena bevindt, niet correct is. Want tijdens een vergardering of debat ligt de bal niet stil en wordt het spel gespeeld en de uitslag of resultaat niet bekend. Publiek moet natuurlijk wel vrij zijn om te twitteren. Je wil ook niet dat een lid van een orkest een opname maakt als er gerepeteerd wordt. In de politiek zou dat net zo moeten en de aandacht moet gericht zijn op het spel... dat voorkomt dat er naar buiten een 'verkeerd' beeld gaat dat niets te maken heeft met het resultaat aan het einde van het debat of vergadering. Net als dat je niet wil dat opnames van orkesten als uitvoering gezien worden.. Daar is de uitvoering voor, zoals de CD of het concert. Bij politiek is er ruimte genoeg om zich te profileren voor en na debat of vergadering. Niet tijdens het spel... Als publiek iets live wil volgen is daar de publieke tribune voor... Niet de tweeds van de leden aanwezig op de vergadering... en misschien in de echte pauze een tussenstand maar dan moet het wel ophouden... vergadering is om te vergaderen en geen twitter uurtje.. Burgervader heeft gelijk... als hij wel wil twitter moet ie maar de vergadering verlaten en op de tribune gaan zitten, net als de journalisten..
Een reactie plaatsen